Madenciden

İndim maden ocağına kara elmas diyarına
Yeryüzü sıcak olsun diye dost
Yıllar boyu kazma salladım 
Suskunca bu zindanda
Çocuklarım gülsün diye dost
Oysa bizin evde gülen yok
 
Yürü derler yürü derler
Açlığa yürü derler 
Kara elmas tabut olmuş
Gerekirse ölün derler
Günü gelir utanmadan 
Ağlaşana gülün derler dost
Yalanlara artık sabrım yok
 
Bugün maden ocağına kara elmas diyarına
İnmedik selam olsun sana dost
Ölesiye ışık hasretiyle solmuş bu yüzlere
Grev grev güneş doğmuş dost 
Artık kaybedecek bir şey yok
 
Yeraltında ezilenler yeryüzüne seslenirler
Madenler bizim derler gerekirse ölüm derler
Günü geldi grev derler dost
Artık kaybedecek bir şey yok