Uy Havar / Ahmed Arif
        
 Yangınlar,
 Kahpe fakları,
 Korku çığları
 Ve irin selleri, aç yırtıcılar,
 Suyu zehir bıçaklar ortasındasın.
 Bir cana, bir başa kalmışsın vay vay!   
 Pusatsız, duldasız, üryan
 Bir cana bir de başa
 Seher vakti leylim - leylim
 Cellat nişangahlar aynasındadsın.
 Oy sevmişem ben seni...

 Üsküdardan bu yan lo kimin yurdu!
 He canım...
 Çiçekdağı kıtlık, kıran,
 Gül açmaz, çağla dökmez.
 Vurur alnım şakına
 Vurur çakmaktaşı kayalarıyla
 Küfrünü, Medetsiz, Munzur.
 Şahmurat Suyu kan akar
 Ve ben şairim.

 Namus işçisiyim yani
 Yürek işçisi.
 Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş,         
 Ne salkım bir bakış
 Resmin çekeyim,
 Ne kınsız bir rüzgar
 Mısra dökeyim.
 Oy sevmişem ben seni...

  Ve sen daha demincek,
  Yıllar da geçse demincek,
  Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,
  Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,
  Yaran derine gitmiş,
  Fitil tutmaz, bilirim.
  Ama hesap dağlarladır,
  Umut, dağlarla.

  Düşün, uzay çağında bir ayağımız,
  Ham çarık, kıl çorapta olsa da biri
  Düşün, olasılık, atom fiziği
  Ve bizi biz eden amansız sevda,
  Atıp bir kıyıya iki zamanı
  Yarının çocukları, gülleri için,
  Koymuş postasını,
  Görmüş restini.
  He canım,
  Sen getir üstünü.

  Uy havar!
  Muhammed, İsa aşkına,
  Yattığın ranza aşkına,
  Deeey, dağları un eder Ferhadın gürzü!     
  Benim de boş yanım hançer yalımı
  Ve zulamda kan - ter içinde asi,
  He desem, koparacak dizginlerini
  Yediveren gül kardeşi bir arzu
  Oy sevmişem ben seni...